=== BadPortrait

posted on 05 Jul 2012 16:59 by marsfia472
=== ผม...
กำลังทำโปรเจคท์
BadPortrait
ซึ่ง-เป็น
ภาพไม่เหมือน
ที่
เติมแต้มจากลายเส้นเลวๆ
ก่อ-กลาด-เกลื่อน
เป็นรูปทรง
 
ผู้ใด สนใจ-ใคร่
มีความทุกข์ระทมขมขื่นเปื้อน
ป้ายบนแผ่นกระดาษดิจิธอล
ส่งรูปของท่าน (หรือรูปที่คิดว่า หรือ และสมมุติว่าเป็น)
มาได้ที่
 
kokhrrr@hotmail.com
 
และ ติดตามความเคลื่อนคล้อยได้ที่
 
สวัสดี และ ราตรีสวัสดิ์
 
รักอย่างดัดจริต
ผมและผม
...

=== เพื่อน

posted on 18 Aug 2011 17:54 by marsfia472
ฉันทอดสายตาออกสู่กรอบหน้าต่าง
ผ่านสายตาแข็งกร้าวของแสงแดด
ภาพเลือนลงทับซ้อนกัน...
จนเปลี่ยนความเข้าใจในรูปทรงของฉันไป
สายตาที่เลื่อนลอย
แช่อยู่อย่างนั้น
เนิ่นนาน...
คิดถึงสายฝนของฉัน
คิดถึงเศษละอองเล็กละเอียดชุ่มชื้น
คิดถึงเสียงตกกระทบขณะทิ้งตัวลงจากฟ้าของเม็ดฝน
คิดถึงกลิ่นความเศร้า
คิดถึงละอองหมอกจับแผ่นกระจก
คิดถึงการพูดคุยเงียบๆ
คิดถึง
คิดถึง
 
และ
นึกถึง
เพลงนี้ 
 
...
 
(ในเงาความนึกคิด)
 
...
 
 

edit @ 18 Aug 2011 18:07:12 by marsfia472

=== ใน...กล่อง

posted on 17 Aug 2011 16:17 by marsfia472
                   
....ในกล่องกระดาษ
ฉันพบกลิ่นของความว่างเปล่า
และ เงาของอดีต
                         
 
 
เด็กผู้ชายวัย 168 เดือน
ผู้ฉายแววตามุ่งมั่นในทุกลมหายใจ
 
ใน...กล่องกระดาษ
เด็กชายเขียนบันทึกถึงตัวเอง
ด้วย ย่างก้าวที่ผลีผลาม และ เร่งร้อน
 
ใน...กล่องกระดาษ
ใครหลายคน...แต้มวันวานเป็นบันไดสู่อนาคต
 
ฉัน....
กางเรื่องราวเหล่านั้นขึ้นอ่าน
ผ่านแววตาขุ่นมัวของละอองฝุ่นแช่แข็ง
แผ่นกระดาษมากมายบรรจุอักษรนับหมื่นแสนคำ
จาก คนหลากหลาย
ในความไม่ใส่ใจ
ฉัน...ทำร้ายคนอื่นไว้มากมาย
 
นตอนนั้น
ฉันโยนแววตาเย่อหยิ่งใส่แผ่นกระดาษเหล่านั้น
อย่างไม่ใยดี
คำอ้อนวอนที่เดินทางอยู่บนบรรทัดต่างๆ
ไม่เคยได้ระคายถึงหัวใจฉันเลยสักนิด
 
คำเหล่านั้น...
กับร่างเปลือยเปล่า
และแววตาเขินอาย
ในวันที่จะพยายามมัดเอาหัวใจของฉันไว้
ฉันไม่เคยใส่ใจอะไรมากไปกว่า...
แค่ความสนุกสนานในวัยเด็ก
 
ฉันมองเห็นแววเศร้าของดวงตาในจดหมายทุกฉบับ
 
แววตา....
ที่เคยสดใส
และ
ฉันเป็นคนเปลี่ยนมัน
.....เป็นความเศร้าหมอง
 

 

==== จิต

posted on 10 Jan 2010 15:39 by marsfia472

..........03.31 น. ---ทั้งๆที่ผมเกลียดเวลา และ การดูเข็มของนาฬิกาเพียงใด...
...แต่ ผมก็มักจะขึ้นต้นประโยคด้วยตัวเลขงี่เง่าแบบนี้เสมอ


...03.32 น. ---พยายามพาตัวเองสู่ความฝัน และ การพักผ่อน
แต่...มักไร้ผล!

 

---ในขณะที่มือกำลังลากเส้น และ ทำลายความป็นตัวตนของภาพถ่าย....
สมอง...มิได้ไยดี หรือ แม้จะรับรู้ถึงความเป็นไปของสิ่งที่ปรากฎบนหน้าจอสี่เหลี่ยม(ที่มีขอบมนเล็กน้อย)
......ผมมักเป็นแบบนี้บ่อยครั้ง....ในช่วงนี้
ในขณะที่มือ และ สายตา เพ่งอยู่กับหน้ากระดาษในโปรแกรมโฟโต้ช็อพ......
สมอง......กลับลากความคิดยาวออกไปถึงนอกโลก!!!!
คิด..........เหมือนพรุ่งนี้จะไม่มีโอกาสคิดอีก

คิด
คิด
คิด
ถึงบางสิ่งบางอย่างซึ่งจะป็นอะไรก็ตามแต่ที่สามารถหลุดเข้ามาในวงโคจรความคิดได้
คิด
อย่างตรึกตรอง
คิด
อย่างถี่ถ้วน
คิด
อย่างรอบคอบ
และ
คิด

 

 

 

ผมผ่านเวลาการหยิบอากาศมาขยี้เล่นนานหลายปี
โดยไม่สนใจความเป็นไปของเข็มนาฬิกา และ ราคาน้ำมันในตลาดโลก
หลายคนบ่นอิจฉา
หลาย และ หลายคนเมินหน้าหนีในความไม่เป็นชิ้นเป็นอัน
ผมมักปฎิเสธงานง่ายๆแต่ผลตอบแทนคำโต
และ
กลับเลือกงานหนักกบาล แต่ขณะลงมือทำผมมักมีรอยยิ้ม
อะไรคือสาระ....................ชีวิต!!!!!
ชีวิตช่วงวิกฤติ...................หน้าที่ส่งตัวขึ้นบ่าเพื่อให้ผมแบก
ดูเหมือนมันจะทยอยก่อตัวช้าๆและแอบยิ้มเยาะเมื่อนึกถึงวันที่จะได้ขึ้นมาบนบ่าผม
และ
การแก้ไข
สิ่งที่ผิดพลาด
มันไม่ใช่การย้อนกลับ.....แต่มันคือการก้าวไปข้างหน้า เพื่อสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
มันอาจจะดีขึ้น
ถ้าผมทำมัน
.......และทำได้

 

edit @ 10 Jan 2010 15:46:25 by marsfia472

edit @ 10 Jan 2010 15:52:57 by marsfia472

Ronny Ronny

posted on 26 Mar 2009 12:18 by marsfia472

อาลัยลุงปุ๊ครับ

เป็นภาพที่ทำขึ้นเพื่ออาลัยต่อการจากไปของลุงปุ๊ (รงค์(ณรงค์) วงษ์สวรรค์ หรือ รอนนี่( ชื่อที่เรียกขึ้นเพื่อถนัดลิ้น ซึ่ง รวี มาคอสกี้ร์ เพื่อนชาวบุปผาชนเป็นผู้ตั้งให้))

อาจจะไม่สวยนะครับ แต่เต็มไปด้วยความตั้งใจ

 คำคมของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์
       - ระบบการศึกษาล้าหลังและความเฉื่อยชาของรัฐบาล ซึ่งผมอยากพูดว่าเป็นการคุมกำเนิดทางความคิดและปัญญา
       
       - ความโลภมันกระโดดขึ้นไปเกาะอยู่บนหนังตาของทุกคน จนมองไม่เห็นความวอดวายที่ยืนรออยู่อย่างหิวกระหาย
       
       - ช่องว่างระหว่างฐานะของบุคคลย่อมจะมีอยู่เสมอ ไม่ว่าในแห่งหนไหน (เราคิดอย่างนั้น) และเราจึงไม่เป็นทาสแห่งโมหจริตโดยมีปมด้อยเป็นฝ่ายยุยง
       
       - การกังวลมันก็เหมือนกับนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก คุณรู้สึกว่ากำลังเคลื่อนไหว แต่มันไม่เคยพาคุณไปถึงไหนได้เลย
       
       - การมองเข้าไปในความหลังก็เช่นเดียวกับการอ่านหนังสือที่ยังไม่ได้เขียน
       
       - นักเขียนไม่มีสิทธิ์เป็นคนแปลกหน้ากับผู้อ่าน
       
       - บาร์เท็นเดอร์ไม่มีสิทธิ์เป็นคนแปลกหน้ากับคนกินเหล้า
       
       - ความโกรธเป็นลมพัดไฟในตะเกียงความคิดดับ !
       
       - ศัตรูที่มีคุณธรรม มีค่ามากกว่าเพื่อนสับปลับ
       
       - พรุ่งนี้มันเป็นคำแก้ตัวดีที่สุดของคนเกียจคร้าน มันเป็นความหวังของคนที่เดินทางผ่านวันวานมาอย่างสะเพร่า
       
       - เวลา มันหาได้มีสาระมากไปกว่าเป็นเพียงความว่างเปล่าที่ยืนรออยู่อย่างหิวกระหายเพื่อให้ผู้คนได้บรรจุเหตุการณ์ลงในมัน
       
       - เวลามันไม่เคยมีอาวุธไว้ป้องกันตัวเองจากความโหดร้าย
       
       - ความเมตตาเป็นอาวุธเพียงชนิดเดียวในการเข่นฆ่าความจน
       
       - เมื่อเด็กวิ่งไปบนความรื่นเริง นั้นเป็นความบริสุทธิ์ที่ผู้ใหญ่จะต้องซ่อนความละอายไว้ในความอิจฉา
       
       - ความขุ่นหมอง มันเริ่มต้นจากความวังเวงราวกับหัวใจโดนแขวนไว้กับเส้นด้ายเปื่อยในเวิ้งว้างของโพรงอก
       
       - ศัตรูที่ร้ายกาจของคนก็คือคนด้วยกัน
       
       - ความจนกับความจริงใจเป็นมือขวาและมือซ้ายของกันและกัน
       
       - เวลามันเป็นเพียงชะลอมที่วางท้าทายให้ผู้คนเอาความโง่เขลาของตนเติมลงไปแทนน้ำ
       
       - กลางคืนยาวนานเพื่อให้เรามีโอกาสเรียนรู้ถึงวันพรุ่งนี้
       
       - ยากเหลือเกินที่คนเราจะหนีความเหงา มันร้ายยิ่งกว่าเงาหรือเจ้าหนี้
       
       - เวลามันเป็นกับดักที่ขึงขวางไว้ระหว่างการเกิดกับความตาย
       
       - คนเราสูงเท่ากันเสมอบนเตียงนอนและในหลุมศพ

edit @ 26 Mar 2009 13:19:42 by marsfia472

วันเบื่อๆ

posted on 16 Mar 2009 17:27 by marsfia472

..................จากหนัง ขำๆ

 คนนี้ดาราคู่บุญของ Tim Burton

พี่ Freddy แกรายละเอียดเยอะจริงๆ

....คนนี้ก็ตลกไม่เลิก!!

............ส่วนแม่สาวปากอิ่มคนนี้ เซ็กซี่ไม่สร่างจริงๆ